Stralender dan ooit
ben je deze laatste dagen
je buik op spanning gekomen
geluksdracht bijna voltooid
omdat onze hardop dromen
straks uit zullen komen
het paars van je jurk
kleur van verwachting
staat je vandaag zo goed
gelukkig, vol goede moed
zo zonder zorgen
schop maar zeg je zacht
kom maar lief kind
voor ons ben je
een deur naar morgen
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle druppels
in het water
waar het ooit begon
als het gaat opklaren
zich mee laten stromen
dromen ze van een tijd
dat ze kristalbloemen
waren
Voor veel mensen
lig Je nog steeds
in de voederbak
en ben je
klein gebleven
je ligt nog steeds
in de stal
een schamel dak
en blijft daar
heel je leven
lieve Jezus
ik hoop wel
dat je groeien mag
van al die mensen
die denken
heel groot te zijn
leer ze nederigheid
respect en ontzag
groei met ze mee
Heer ze zijn soms
zo klein
Waar halen wij
in vredesnaam
toch allemaal
die os en ezel
dan vandaan
of een stal
zelfs hooi of stro
is nog te mooi
alleen een kribbe
en een kind
zal in dit verhaal
in de doeken
worden gedaan
Wat ben je nog klein
maakt ons geluk levensgroot
jij Lotte Jasmijn
Zomaar een moment
tussen de grote vragen
van het leven
over ziekte en lijden
gebeurt het
zomaar soms even
dat je boven de ziekte
wordt uitgetild
juist op de grens
van tranen en wanneer
je het bijna uitgilt
zie je ze komen
die je lief zijn
ze staan om je bed
weten ook niet
veel te zeggen
zien je pijn
maar elke avond
als ze gaan slapen
voor ze gaan dromen
zingen de kinderen
eerbiedig en zacht
Heere houdt ook
deze nacht
over lieve Opa
de wacht
amen
Dank U lieve God
dat ik in de ogen
van een kind
een wereld mag zien
die niet ingewikkeld is
mijn wereld is zo vaak
een gevoelloos lot
geen mededogen
dank U dat ik dit
bij haar weer vind
ik lees geen angst
in haar lieve blik
zij voelt zich in haar
wereld niet alleen
terwijl ik soms stik
omdat ik bang ben
iedereen verdween
zij is in staat om
dankbaar te kijken
naar U naar boven
dank voor haar blijken
van vertrouwen
en leer mij elke dag
in haar wereld
te geloven
In plaats van
het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen
de taal die we spreken
al die pastores, paters
bisschoppen heiligen
verloren hun ziel
in schone schijn
ik ben niet weggegaan
maar de kerk uitgekeken
erken mijn pijn
al hun binnenkerkelijkheid
is zo vreselijk mis
God schudt Zijn hoofd
houdt het hart vast
moet nu erkennen
dat Hij zelf ook
buitenkerkelijk is
Hoe kon je in godsnaam
luisteren naar mijn verhaal
terwijl je de oorzaak was
van mijn angstdromen
zo lang op slot
te lang gezwegen
omdat ik mij zo schaam
nu vertel ik het allemaal
durf ik dan eindelijk
recht op te staan
met eigen macht en kracht
te zeggen nee je mag
nooit meer aan mij komen
de heilige doofpot
zal ongenadig open gaan
angst omdat ik afdwaal
van de kerk hield mij
maar steeds gevangen
daarvoor in plaats
heb ik nu moed gekregen
geen enkele macht
is vanzelfsprekend meer
in mijn beschadigd leven
zal ik ooit nog verlangen
hoe kon je in godsnaam
luisteren naar mijn verhaal
van hogere hand
voel ik mij zo onteerd
In Communicatie
Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie jij
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
in lijden en pijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen
het voelde goed
door de bron
die we aanboorden
