Wie van u kan zuiver geven
door liefde verweven
proberen een vonkje
van God te zijn
wie van u voelt de zielen
die weigeren te knielen
voor kwaadspuiterij
maar helen de pijn
wie van u staat daarin alleen
wacht in openhartigheid
lijdzaam op het gooien
van de eerste steen
Gek of geniaal
om zoiets te bedenken
zoveel mensen komen
gaan en dromen
in eigen beeld en taal
proberen te leren
mee te beleven
wat jij toen voelde
dacht jij soms
God speelt met mij
is dat wat je bedoelde
in absurde vormen
andere normen
speel jij mee met God
ook met de natuur
een boom word pilaar
de slak wordt een trap
maar het mooiste ontwerp
vind ik op den duur
je scheppingskracht want
net zoals architect God
speel jij met licht
in de Sagrada Familia
betonmolens draaien
passen en meten
nog lang niet af dat
is ook geen heilig moeten
maar ooit op een dag
zullen daar in de Sagrada
zoveel mensen
in alle talen en beelden
elkaar zingend begroeten
Ik durf het echt niet
want heel onbevangen
bloos ik als jij me ziet
maar met valentijn
lees je mijn verlangen
Omdat mijn woorden niet toereikend zijn
klinken klanken vanuit eenzame pijn
ik wil je verstaan verward is jouw praten
vaak heb je mijn onmacht in de gaten
dan botsen mijn woorden met je kreten
maar ik ben bij je zal je niet vergeten
terwijl jij steeds hetzelfde doet en zegt
blijft je gezicht eerlijk helder oprecht
zullen mijn woorden ook als klanken klinken
dat we samen in diep isolement wegzinken
toch lach je steeds het ijs is gebroken
ik glimlach ook ja we hebben fijn gesproken
De natuur is drie weken
te vroeg zei de weerman
het is best raar
want vannacht
heeft het nog gevroren
maar vandaag op de fiets
negen februari
richting Wassenaar
ontdooide ik
gekleed in purper paars
wisten jullie mij
te bekoren
De plooien in je gewaad
maken je schoot groot
ruimte geef je volop
aan wat in je armen ligt
de plek waar jij snikkend
schonk zijn lieve leven
is ook de plek
waar hij nu rust
na deze gruweldaad
nu jij hem kust
in diepe eenzaamheid
zie ik aan je gezicht
zo jong zo mooi
zijn leven was maar even
het marmer lijkt zo hard
maar dat is buiten kant
niets is minder waar want
in deze harde smart is
je zachtheid puur gebleven
Met dank aan kunstenares Marijke Abbink van wie ik deze mooie tekening kreeg
Als ik binnen ben
besef ik zo vaak
dat ik niet
buiten je kan
ben ik buiten
voel ik je warmte
diep van binnen
nu je licht
zich weer naar
mij toe keert
leer me dan gauw
dat ik als een bloem
me ook keer naar jou
Als ik God was
hoe kan ik dan vertalen
dat mensen steeds
te pas en te onpas
denken dat er bij mij
wel iets valt te halen
hoe functioneel moet ik zijn
voor de partij de kerk,
of sociaal verband
hoe zal ik uitgeperst worden
in het beeld van het huwelijk
de sleur van werk
ik zou een God zijn
die gemaakt is immers
alles ligt vast
als ik God was
als ik God was
zou ik me onvrij voelen
omdat niemand meer
een geheim in mij
wil ontdekken
mijn liefde zal afkoelen
als het onverwachte
niet meer mag worden
opgewekt
als ik God was
als ik God was
liet ik me niet reduceren
te pas en te onpas
tot de ervaring
van wie ik
alleen maar was
maar ik ben God niet
toch probeer ik
me te verplaatsen tot
Zijn naijverig verdriet
over onze overtreding
van het tweede gebod
Dat onverdiende geschenk
waar je voor knokken moet
soms zo moeizaam investeren
zonder voelbare opbrengst
maar gedreven door
verlangende kracht
ben je bereid een kloof
te overbruggen groter dan jezelf
daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen die je lief zijn
de kracht om jou
vast te houden
Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn
je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken
te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig koopje
zo schiep jij mij
met goddelijk geduld
een bloemen vaas
met pracht omhuld
Voeg toe als favoriet 14/04/2011
