Het Kruis is veel te waar
om mooi te zijn
een leven krijgt geen kans
je loopt met vragen
je voelt een helse pijn
het is nog dichterbij
dan bij jezelf
dat kan je niet verdragen
het Kruis is veel te mooi
om waar te zijn
een leven dicht bij God
het Kruis is zo dubbel
zo absurd en zo gemeen
maar ook de plek
voor het verdriet
waar anders kun je heen
Gebroken lichaam
is in staat van verbinding
als wij het delen
****
***
**
*
Tijd je erop te bezinnen
dat je de eerste danspasjes
al is het ritme niet zo goed
hier op aarde reeds doet
dan weten de engelen hierna
iets met je te beginnen
Vroeg of laat kom je in de woestijn
plek van bezinning na angst en pijn
wat doet er nog toe en wat niet
hoe ga je om met eenzaam verdriet
denk na voordat je die vlakte in gaat
weet wat je meeneemt of achterlaat
wat is ballast en wat weegt je zwaar
de verzoeker staat daar voor je klaar
uitééngeworpen en ziel van het kwaad
onrustzaaier die je niet met rust laat
verwacht geen mirakels en trucs van boven
blijf als spiegel van God in jezelf geloven
laag kan je vallen of hoog springen
maar blijf verantwoordelijk bij alle dingen
God Zelf heeft je toch in dit leven
een wil een ziel en keuzes gegeven
macht kan je nooit gelukkig maken
God wil jou in je kwetsbaarheid raken
engelen zullen je dan dienen voortaan
omdat je door de woestijn bent gegaan
(vrij naar Matteus 4:1-11)
Zingen voor God is
gunstmatig ademhalen
om weer bij te komen
Je bent jezelf niet meer
klonk het als verwijt
wie je vroeger was
ben ik helemaal kwijt
ik stond er even bij stil
en dacht wat fijn dat ik
steeds veranderen wil
denken mag aan later
daarin ben ik altijd
juist mezelf gebleven
Stap gerust de nacht maar in
waar de schaduw zo groot lijkt
verberg je licht nog even
voor je de dag weg wil geven
en voor mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal geven
zing mijn minne lied mee
breng voor de dag nieuw leven
O universum
onbegrijpelijk wezen
dat alles verbindt
dat ons de dag schenkt
zonnestralen doet glanzen
lichtpunt in ons hart
dat sterren vormde
ieder op een eigen plaats
in geheel en al
dat moeder wil zijn
schenkt koele en warme lucht
om te ademen
dat kostbaar water
als rivieren laat stromen
verfrissend en koel
dat ons vlammen geeft
en ons opwarmt voor de nacht
tongen van vrede
dat moeder aarde
ons in voedsel wil dienen
versiert met bloemen
dat ons met liefde
wil dragen en verdragen
in zwanger geduld
dat een wending geeft
aan wat wij de dood noemen
adembenemend
Met dank aan Marijke en Erica
na hun bezoek kreeg ik het boek
“Het zevenvoudige pad van
Franciscus van Assisi“
Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
verdwaalde
Dichten is vrijen met taal het
kussen en strelen van woorden
gedreven door passie
vooral niet te snel
omhels en bemin je verhaal
laat klanken van liefde klinken
met zoete en zachte akkoorden
dichten is vrijen met voorspel
