Hier beneden
is het soms moeilijk
om met bidden
te beginnen maar
toch blijft het steeds
afronden naar boven
Hier beneden
is het soms moeilijk
om met bidden
te beginnen maar
toch blijft het steeds
afronden naar boven
Zomaar vier dagen
die mij nog resten
van het afscheid
de aarde zal je dragen
terwijl mijn grond nu
is weg geslagen
zomaar drie dagen
kaarten verstuurd
nu staat op papier
jouw leven jouw lijden
niet lang geduurd
blijf toch maar hier
zomaar twee dagen.
ik mag je nog zien
straks ben je er weer
of wil ik misschien
uitstellen vandaag en
morgen nog een keer
zomaar één dag
je wordt niet bedolven
maar met liefde geplant
straks graan dat
gaat dansen en golven
oogst uit Gods hand
![spiraal[1]](https://www.corvanvliet.nl/wp-content/uploads/2011/01/spiraal1.jpg)
Hunkerend
naar liefde
in veel gedaanten
vervormd
en verdrongen
zo sta ik
tegen de muur
voel ik me veilig
af en toe
doe ik een stap
vooruit maar
alles komt dan
op mij af
terug wil ik
naar de veiligheid
van staren en turen
in het niets
zittend op de grond
met de muur als steun
bid ik
God weet U nog
wie ik ben en
wanneer ik
werkelijk
ik mag zijn?

Deal ik met je dood
deel ik intens geluk een
liefdesvuur niet meer te blussen
maar weet ik ook de dag kan stuk
na jouw laatste ademstoot
moest ik het bericht doorgeven
ben ik vanmiddag feestgenoot
van een kind die ik van vijf
naar zes mag kussen
zing ik lang zal ze leven
vandaag broer
Voor Jack † 13-01-11
![2545149-Mauthausen_Concentration_Camp-Mauthausen[1]](https://www.corvanvliet.nl/wp-content/uploads/2011/01/2545149-Mauthausen_Concentration_Camp-Mauthausen1-300x225.jpg)
Een mooie klim naar boven
wandeling met fraai uitzicht
die vrije wijde wereld
dan ga ik binnen word stil
op deze berg van diepe duisternis
sloeg ik mijn ogen op
hier stonden beesten die mensen
als dieren behandelden
een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif
ik wil hier nooit meer naar toe zei ze
wilt u met me mee lopen
ik kom er echt niet uit
verstomd was onze mond
verlamd en sprakeloos.
omringd door hoge muren
we zagen niet alleen
maar voelden heel intens
veel erger dan zien
samen zijn we de poort uit gegaan
gruwelijk grijs beton net als toen
in stilte daalden we de berg af
met opstand in ons hart
Je lijf danst op onze
liefdes muziek
ik las al in je ogen
de onstuimigheid
van de zee
golvende erotiek
een constant ritme
zo intens en uniek
we slepen elkaar mee
nooit kan die oceaan
ons verlangen blussen
bij de zachte zangen
van een lieve wind
belonen we elkaar
met duizend kussen
De mensen uit Moerdijk
werden giftig
op de ambtenaar
die de ramp ontkende
uiteindelijk bracht hij
nog veel meer de
volksgezondheid
in gevaar
Ik beweeg en soms
denk ik
laat het maar stoppen
voor altijd
gevangen in
een willoos lijf
geketend in
een kerker is
waar ik verblijf
ik beweeg en soms
denk ik
kwam maar een einde
aan alles
vandaag nog
handen stil
even controle
los van de ketens
is wat ik wil
ik beweeg en soms
denk ik
ik dacht er niet aan
zomaar even
dat ik ervaar
verlost te zijn
uit dit lijf
een weg uit
de kooi van pijn
ik beweeg en soms
ook niet
maar ik ben bewust
en bewogen
voor altijd
uw kind
ook straks
als het bewegen
weer begint
Ik die éne steen
bleef staan
terwijl ik zoveel andere
om mij heen zag gaan
hoe heb je dat gedaan
vroegen ze mij
vol verbazing
je beseft toch wel
dat dit een wonder is
geloof het maar
jij zult geschiedenis
schrijven
welnee zei ik
het is echt niet
zo bijzonder
ik deed alleen niet mee
aan het domino effect
de buurman overeind
te houden
daarom kon ik
staande blijven