Dromenvanger

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Vol bewondering kijk ik naar de spin
hoe zij werk maakt van het weven
nee dat boezemt mij geen angst meer in
immers dit vangnet is haar leven
 
weet als je kijkt naar dit dichtgeschenk
dat ik al je mooie en fijne dromen opvang
en bewaar als ik aan je denk
ze zullen je ooit goed van pas komen
 
o ja soms zijn de dromen slecht
maar die zullen door de goede geest verdwijnen
in een heel diep gat echt
droom en leef dus niet bevreesd
 
(schilderij is van Martine Verehavert uit Herzele (Belgie)
Geplaatst in Vriendschap | 2 reacties

Leerschool

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Samen wandelen met jou
elkaar vertellen wat we al weten
dat de zon ons steeds zal warmen
terwijl de wolken ons leren zweven
we geprikkeld worden als een kind
ook de vogels niet vergeten
zodat we de hemel ook omarmen
 
samen wandelen met jou
leren we elkaar standvastig te zijn
als een boom zo groot en mooi
een bloem zo onbeduidend klein
onkreukbaar te blijven als een steen
 
samen wandelen met jou
zien we bossen en struiken
die ons leren elk voorjaar weer opnieuw te leven
waar straks de herfst in prachtige tooien
haar kleuren strooit en waait om ons heen
 
samen wandelen met jou
leren we elkaar dat die wind
ons staande zal blijven houden 
de regen ons steeds doet opfrissen
maar ook doet groeien en kiemen
beide steeds doet vergewissen
dat de maan ons goede moed geeft
om van gedaante te wisselen
 
samen stilstaan met jou
leren de sterren wat ons allen bindt
omdat we slechts twee van zovelen zijn
die telkens mogen leren van de seizoenen
dat alles steeds weer opnieuw begint
Geplaatst in Bewondering, Natuur en Schepping | 4 reacties

Kennis is macht

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maar wat je niet verwacht
is dat het verbleekt
als verbeelding ontbreekt
verliest het haar pracht
Geplaatst in Filosofie | 1 reactie

Inhoud geven

Verleden heden en toekomst
kunnen pas gaan leven
als jij bereid bent
daar inhoud aan te geven
Geplaatst in Filosofie | 1 reactie

Nain

 
 
 
 
 
 
 
Een stoet wil Nain binnen gaan
vooraan loopt een mens vol van leven
maar bij de poort blijven ze staan
een stoet van dood staat hen daar tegen
 
Die éne zoon van God staat stil
een andere zoon  wordt weggedragen
ook kind van God, maar koud en kil
een moederhart totaal verslagen
 
Jezus kijkt en wordt beroerd
met lijf en ziel is Hij bewogen
toekomst wordt hier de mond gesnoerd
dat kan Hij niet gedogen
 
Dan spreekt de Heer met groot gezag
de dragers blijven stil en staan
en wat totaal niet kan en mag
Jezus raakt de draagbaar aan
 
Ik zeg je sta op!
 
een nieuw begin die stoet van dood
keerde zich om
is weer in beweging gegaan
en loopt opgewekt weer Nain in
Geplaatst in Bijbelse verhalen, Geloof, hoop en liefde, Pasen | 1 reactie

Inleven

Opeens ben ik die stakker
kijk ik naar haar
alsof ik naar mezelf kijk
 
ben ik haar
wordt haar pijn in mij wakker
of is het mijn compassie
het medelijden
dat mij doet instappen
in haar identiteit
 
zou zij mij kunnen zijn
voor een korte tijd
 
of zou zij in een moment
van wankelbare zekerheid
weten dat ik haar nooit
helemaal kan aanvoelen
Geplaatst in Leven, Troost en bemoediging | Reacties uitgeschakeld voor Inleven

Nachtegaal

Geen hoogvlieger ben jij
tussen struiken laag
scharrel jij wat rond
terwijl ik je zoek op de grond
zing je het hoogste lied
 
jouw diepe bruine schutskleur
maakt het moeilijk jou te vinden
als een amateur boots ik je na
terwijl ik mijn lippen tuit
 
maar jij zingt mij er totaal uit
Geplaatst in Natuur en Schepping | Reacties uitgeschakeld voor Nachtegaal

Culturele diversiteit

 
 
 
 
Is in deze tijd willen leren
dat de mening die ik niet deel
toch steeds te blijven respecteren
Geplaatst in Filosofie | Reacties uitgeschakeld voor Culturele diversiteit

Kwets en kostbaar

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
O ja
ik weet hoe kwets en kostbaar
vriendschap is
 
maar nu ze zo kwetsbaar is geworden
 weet ik pas
 
hoe kostbaar ze was
Geplaatst in Vriendschap | Reacties uitgeschakeld voor Kwets en kostbaar

Ver(werken)

Ik graaf in een berg van verdriet
waar ik eigenlijk geen gat in zie
boos plant ik mijn schop in de aarde
maar wat is de waarde
 
kan ik met mijn verdriet
dan bergen verzetten
is mijn graven wel nodig
ik kan er toch ook omheen
 
mijn tranen verzachten de grond
en ik besef nu
het is hard werken maar
 
ik kom hier doorheen
Geplaatst in Overlijden, Verdriet | Reacties uitgeschakeld voor Ver(werken)