Natuurlijk weet ik
jij vergeet
hetgeen ik ooit tegen je zei
ben je allemaal kwijt
waar ik soms op doelde
wat ik ook deed
jij vergat tot mijn spijt
maar altijd heb ik ervaren
ondanks dit leed
dat jij voor mij voelde
Natuurlijk weet ik
jij vergeet
hetgeen ik ooit tegen je zei
ben je allemaal kwijt
waar ik soms op doelde
wat ik ook deed
jij vergat tot mijn spijt
maar altijd heb ik ervaren
ondanks dit leed
dat jij voor mij voelde
Zal toen die eerste zoen
bedoeld zijn geweest
om voor altijd samen
het hoofd te verliezen
werden we beide zot
immers na de eerste aanraking
van onze lippen
sprong het vuur over
twee mensen die elkaars
liefde voelen en ruiken
vingers kusten scherpe
lijnen in mijn rug
armen verpletterde mij
met zwijgende zachtheid
bij dit ultieme geluksgenot
onze tongen maakten
een feestelijke ronde dans
in en op elke plek
nu stromen tranen
omdat liefde eindelijk
mocht ontluiken
In mijn bundel vol
rationeelloze poëzie
schrijf ik…
van een vis
die op het land woont
zich niet laat vangen
en in de lucht
kan vliegen
dat boek is
een leesbare
ontdekkingsreis
naar nog nooit
gehoorde woorden
alle barrières
van het onbekende
onkenbare
worden doorbroken
mogen niet meer
bestaan
in mijn poëzie
wil ik met passioneel
verlangen vertellen
hoe wolken samen
met regenbogen
gemaakt worden
maar ook weer
weg gaan
WAAR HET WRIKT
De psychologie
van de buitenkant
is nog wel eens…
in conflict
informeert niet altijd
over het interieur
van je innerlijk
het uiterlijk
laat soms
zo duidelijk zien
waar het wrikt

voortaan kwam ook iedereen
financieel over de brug
maar een man die eveneens
oudste was
en geen bruggen kon slaan
is toch steeds elke zondag
vroeg van huis gegaan
met twee stokken
bewoog hij zich door de modder
en het slijk
en iedereen riep kijk
tot zijn laatste zondag
heeft hij het zo gedaan
ik doe mijn mijn eigen zin
zei hij als je het hem vroeg
ik doe niet mee
met dat nieuwerwetse gedoe
zei hij stoer
vanaf toen noemde ze hem
de hoofdige boer
dit verhaal blijft als legende
de geschiedenis doorgalmen
wil je meer weten
ga dan eens eten
in het gelijknamige restaurant
in Almen
kijk eens hoe de natuur
de bomen bloemen
het malse gras
groeien in alle warme rust
op de klanken
van een onhoorbaar lied
ver voorbij de kilte
het maakt mij
eerbiedig verlegen
observeer ik
de sterren
de maan en de zon
hoe ze sereen bewegen
ik wil hier graag
voor danken
dat dit alles daar boven
hier beneden
getuigt van Goddelijke
genegenheid
(inspiratie bron Moeder Theresa)