Wilde het niet weten
hield je veilig als een
vreemde van mij af
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het aangedane leed
elke dag doe ik m, n best
om nog beter te weten
wat ik allemaal
nog niet weet
(Voor Sarah een Moslima met spirit)
De rust vroeg aan de klok
waarom raak ik je kwijt
wat is het dat ons scheidt
het was een schok voor de klok
ze stond er even bij stil en
zei rust weet je
ik ben wel bij de tijd maar wil
toch graag iets van jouw vrijheid
jij hebt altijd de tijd
Dood
wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee je scheept mij niet af
met dooddoeners van kou
het klinkt zo goedkoop
dat jij onherroepelijk bent
ik hou haar levend
in gedachtenis
maar jij hebt haar
nooit echt gekend
dood
Er zit een lege bladzijde
tussen het éérste en
het tweede testament
in dit lege papier zit
een stil bezinningsmoment
omdat je eigenlijk hier
niet moet spreken
van het laatste
als je het voorlaatste
niet hebt gekend
het éérste spreekt van
getuigenissen niet zeer oud
of van oud zeer
maar veel meer vanouds
steeds opnieuw
herontdekken telkens weer
éérste en het tweede
geloofsverhalen altijd actueel
wanneer je op die
lege bladzijde komt
denk dan niet alleen
aan heden of verleden
sta even stil immers
er komt nog zoveel
Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt bij mij de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij het moment dat ik
het oranje van je geboorte
in puur goud ziet kleuren
die ene meeuw heeft
een circuskoor verzamelt ze
laten een vlieg show zien
in acrobatisch zeilen en duiken
in kleurig ochtendgloren
mag jij zwangere dag
straks ontluiken
andere vogels voegen zich
willen er ook bij horen
ik toeschouwer vraag me af
als ik ooit wordt herboren
doorbreekt in het pure licht
wil jij me dan optillen
met opgeluchte warme lach
roep mij dan toe
met stralen op je gezicht
ik ben jouw dag
Lieve God
mijn eenzaamheid is
dat ik niemand meer
iets kan geven
terwijl ik dat
zo sterk verlang
ben ik dan Heer
alleen maar de arme
die slechts ontvangen kan
er niemand is
die zich bij mij
komt warmen
lieve God dat is
in mijn leven
eenzame pijn
help mij het vuur
wat is verkild
tot gloed te blazen
me mag verbazen
ik weer mag geven
Ze hield niet van verhulde taal
uiteindelijk gaan we allemaal
we kunnen veel zei ze
ik leefde zo intens
met liefde en genoegen
maar kan geen dagen
aan het leven toevoegen
wel leven aan mijn dagen
zei ze zacht
daar zal ik om vragen
ja zo was ze
dat was haar kracht
Engelen vliegen af en aan
verbinden hemel met aarde
als Jezus nog niet spreken kan
doen zij het hoogste woord
God geeft het Jozef in de slaap
als toen die naamgenoot
in lang vervlogen dagen
is deze dromer
geschokt en aangedaan
zoon van David ongehoord
Jozef stelt geen vragen
hij buigt zich als een Vader
over een heilig kind
Matteüs laat ons weten
dat een andere Jozef
zich ontfermt over die
weerloze dode mens
wanneer hij wordt vermoord
die naam Jozef mag nooit
worden vergeten
zal altijd rechtvaardige heten
Sofies zee is heel groot
want zij is nog zo klein
pas twee
samen lopen we er op af
ze aarzelt
kom maar zeg ik
ga maar mee
ze is echt bang en zegt
ik ben verdwaald opa
haar manier van verwerken
mijn zee is ook heel groot
ook ik voel me zo klein
ik aarzel niet
het lijkt wel
of de zee mij roept
kom ik neem je mee
met brandende ogen
kijk ik naar de branding
vertel de zee
iets in vertrouwen
en denk
ook ik ben verdwaald
mijn manier van verwerken
ik pak haar hand
zeg maar dag zee
blij gaat ze met me mee
dag zee
Ik weet niet waarom ik
kniel bij de rozen
in de winkelstraat
want ze verbloemen niet
wat ik voel in mijn ziel
God ik ben zo kwaad
