Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis
is opgericht
of is het mijn compassie het medelijden dat mij doet instappen in haar Identiteit
zou zij mij kunnen zijn voor een korte tijd
of zou zij in een moment van wankelbare zekerheid weten dat ik haar nooit zou kunnen aanvoelen zoals ik haar aanvoelde
(vrij naar Johaanes 4
Zij zonder naam gelooft niet meer in eeuwige liefde maar kan ook niet zonder man wil elk tegenmoet komen uit de weg gaan naamloze afstand brengt haar bij de bron maar dan eindelijk ziet iemand haar staanHij die zelf de liefde is altijd op zoek naar de ander zal steeds over grenzen van vijandschap stappen weet ook dat zonder echte ontmoeting met de ander leven onmogelijk is laat kwetsbaarheid zien als wandelende waarheid heeft haar toch nodig
in gesprek over God drinken ze samen hij bied haar stromen van ander water aan dan kan zij in vrede haar kruik laten staan
om dat te verwerven zal je moeten accepteren dat de ervaringen uit verleden en heden de mening van anderen hoe zij kiezen totaal anders zijn
wanneer je dat kan erkennen sta je op de weg van bevrijding en vergeving
ik voel je gemis de pijn leef mee in alle dagen geloof me maar ook jouw engel is soms verward
nu nog wil jou alles geven al zou ik mijn vleugels moeten afstaan
Ik heet bloemenzee draag me neem me mee weet je gedragen door de gever dat maakt hem blij
hij weet van jouw liefde voor natuur en zee de maakster creëerde haar alleen voor jou ze is dus uniek net als jij
maar te moe nu om weer te klimmen voel ik niet eens meer dat ik ben bezweken
dus dan zal ik het beste van mezelf allemaal voortaan alleen koesteren en dromen
daarom wees in liefde voor elkaar zorgzaam om deze te helen en te genezen zelfs wanneer je weet dat er littekens blijven
Die onmenselijke leugen
van jij niet jij wel
grijpt steeds naar de macht
om wetten uit te schrijven
mensen in de knel
letterlijk
te kleineren
maar onuitroeibaar blijft de poëzie over liefde humaniteit en waarheid die zal onze weg in liefdestaal blijven markeren
