Nagels in mijn rug
een pijniging van genot
Omdat we allen
ongeneeslijk
religieus zijn
aanbidden we
zetten we totems neer
bouwen heiligdommen
maar nog niemand weet
ter ere van wie
of wat

In de trilling van
hun naakt zijn
bestaat er geen universum
geen land geen god
hemel of aarde
buiten hun lichamen
ze zijn volledig één
in het liefdesspel
zo kleuren ze
kleden ze
hun en jouw
en mijn wereld
met passie aan
Het voelt in het leven
wel eens vreemd aan
dat de beloftes
aan anderen gegeven
belangrijker blijken te zijn
dan de overeenkomst
met mezelf
daar zit mijn pijn
Is onze wil een last
datgene wat
rusteloosheid opwekt
een niets ontziende
redeloosheid
in ruimte en tijd
het blinde zwarte gat
wat ons dagelijks verrast
zouden we beter af zijn
met willoosheid
is het werkelijk zo
dat omdat wij lijden
wij ook medelijden kennen
of houden we dat bedekt
en kijken we in de spiegel
naar een voorstelling
van het niets
maar wil onze wil
daar nooit aan wennen
(Arthur Schopenhauer Filosoof 1788-1860)
Die koele ochtendmist
kan nooit verhullen
wat zich vandaag
ten volle met lichte
warme liefde zal vervullen
dat je in die liefde groeien mag
als je dan maar wel beslist
je gezicht naar Hem te draaien
dus jij tulp jij narcis en
hyacint en mensen kind
straalt op Zijn gezag
het is vandaag jouw dag
Weet je lieverd
geduld dat is niet
zitten en wachten
het is een vermoeden
door het voelen van de doorn
het bewonderen van de roos
de nacht toegedekt zien
om daarna de zon in rust
te doen ontwaken
liefhebbers zijn geduldig
omdat ze weten dat de maan
tijd nodig heeft
om volledig te worden
Als er zoveel
slechte dingen
zijn gebeurd
in het verleden
die soms doen
verafschuwen
moet men begrip
hebben
voor mensen
die de goede
dingen weg duwen
in het heden